سرو روون (جواد جعفری فسایی «سها»

 

اُفتید دِلُم اَز بونِتُ آخیت نَشُنُفتَم

گُفتی که اوفَی ، من جُلواِت هیچ نگفتم

خوردم اَدَتی چیشته ی اون سَروِ رَوونِت

جُز دولَخِ اُرسیت نشدی هیچ پَسُفتَم

قایِم چه کنم من هامواَم که همه یِ روز

گِلبَر به مِزَی چیش ز سرِ رات می رُفتم

ریگای که اوطَو برق می زدن در سرِ راهِت

هر صُبُ و پَسین من به دُرِ اشک می سُفتَم

یادِت بیا اوشَو که تو قَزماق می کَرُندی

من پَسّا می کُرچیدم و هی باز می لُفتم

مَهتو که می زد چیش مَلَکَوبود و چِمِرغَو

گُرگَم به هوا چُرتَکی آروم نمی خُفتم

تَ نَی به خدا شون هَمو اُسّا کریمه

من یَلغُزَکی طاقَمُ با طاقِ تو جُفتم

هر سیزَه بِدَر کَز دِلامون غصّه بِدَر بود

دَو دَو به هوات تا دومَنَی دور می رفتم

هَورَک که می خوردیم چه صفای در سرِمون بود

من هَولِ تو در جونُ  تو تَرسون که نَیُفتم

وقتی که چیشام از کِرِ چاقچور می چَرُندی

منهم چو دلِ غنچه گُل از گُل می شِکُفتم

من پَخمه نبودم که نفهمَم حرَکاتِت

دَسّام زِ حیا بود که پَنای چیش می گرِفتم

* * *

معنی واژه های بکار رفته در شعر

۱.      اُفتید = افتاد

۲.      بون = پشت بام

۳.      آخَیت= تکیه کلامی برای دلسوزی

۴.      اُوفَی = تکیه کلامی برای هنگامی که مراد کسی بر آورده می شود

۵.      اَدَتی = الکی ، از روی نا آگاهی

۶.      چیشته = تطمیع شدن ، دل سپردن

۷.      سروِ روون = کنایه از قد و بالای معشوق است

۸.      دولَخ = گرد و خاک

۹.      اُرسی گفش

۱۰. پَسُفتم = پس اندازم ، بهره و نصیبم

۱۱. هامواَم = همانم ، همان شخصی هست که

۱۲. گِلبَر = گرد وخاک کوچه

۱۳. مِزه = مُژه ، مژگان چشم

۱۴. سرِ رات = از سر راهت ، در مسیر حرکتت

۱۵. می رُفتم = جار می کردم

۱۶. ریگای = ریگ هایی که

۱۷. اوطَو= آنطور

۱۸. برق می زدن = می درخشیدند

۱۹. صُب و پَسین = صبح و عصر(غروب)

۲۰. دُرِاشک = قطره های اشک

۲۱. اُوشَو = آن شب

۲۲. قَزماق = ته دیگ

۲۳. می کَرُندی = چیزی را از ته دیگ(و امثال آن)جدا کردن

۲۴4. پَسّا =مدام ، پشت سر هم

۲۵5. می کُرچیدم = می جویدم

۲۶. می لُفتم = شکم بارگی می کردم

۲۷. مَهتَو = مهتاب ، نور ماه

۲۸. چیش مَلَکَو= نام یک بازی قدیمی (قایم باشک )

۲۹. چِمِرغَو = اسم یک بازی قدیمی است

۳۰. گُرگَم به هوا = اسم یک بازی قدیمی است

۳۱. چُرتَکی = خواب مختصری

۳۲. تَ نَی = تنهایی ، تنها بودن

۳۳. شون = در شأن

۳۴. هَمو = همان

۳۵. اُسّا کریم = خداوند

۳۶. یَلغُزَکی = تک و تنها ، مجرد

۳۷. طاقم = تنهایم

۳۸. دَو دَو= دوان دوان

۳۹. به هوات = بخاطر تو

۴۰. دومَنَی = دامنه های

۴۱. هَورَک= تاب بازی

۴۲. هَول = ترس ، بیم، وحشت

۴۳. کِر = گوشه

۴۴. چاقچور = چادر یا روبنده ی قدیمی که صورت را هم

می پوشانده

۴۵. می چَرُندی = نگاه می کردی ، زیر نظر می گرفتی

۴۶.پَخمه = ساده لوح ، هالو