.

در امتداد استوای لبخـــــــــــــــــــندهایت،

خون تغزل جاریست...

و من...ناسروده ترین غزل جهان؛

دیرزمانیست به دنبال قافیه ای

همردیف سپیدی دندانهایت می گردم!!!

                                           رهــــا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن:تقدیم به "استاد جواد جعفری فسایی"،

برگ سبزی به جبران لطف های بی کرانتان