.

کعبه خود سنگ نشانی ست که ره گم نشود

حاجی احرام دگر بند و ببین یار کجاست !

(صوفی شیرازی)

رسم و راه مکه رفتن قصد قربت با خداست

کاش می شد در دیار خویشتن حاجی شویم

(جعفری فسایی «سها»)

کسانی که پیغام دشمن برند

ز دشمن همانا که دشمن ترند

(سعدی)

عصا بر گوش پیران دمبدم این نکته می گوید

به شمعی راست نتوان ساختن دیوار مایل را

(طایی شمیرانی)

عشق چون در دلی قرار گرفت

جا نماند برای هیچ هوس

(مشکان طبسی)

عیبجویی های حاسد ، قدر مارا نشکند

ساده لوحان ، خشت بر امواج دریا می زنند

(معینی کرمانشاهی)

چو میوه زحمت خود را بدوش شاخه منه

رضا مشو که شوی در زمانه بار کسی

(دیوانه ی قمشه ای)

چو کم نور است چشمی ، بار عینک را کشد بینی

ز بینی باید آموزی ره همسایه داری را

(ناشناس)