شعر ناب آتش

اي خوشــتر از هر آتــش،  مُردم در آب آتش

خوابم ،ولي چه خوابي؟ خوابي چوخواب آتش

با شـعله‌ي نگـــاهي جانــم بســوز، ورنــه

با خنـ‌ـده اي بســـوزم ،مــن اضـطراب آتش

امشب كه دَور ماه است، من صـبح را نخواهم

گـو بـر زمين بخشـــكد، صــد آفتــاب آتش

اي دوزخ درونــــم از هسـتي‌ام مترســــان

بگـــذار تا  بنوشـــم ،يـك لـب شـراب آتش

امشب بگو نريـــزد، از ابـــر عــود عطــري

اين ما و اين طـــراوت ، اين هــم گـلاب آتش

تا شانه دست عشـق ‌است نـام سـياوشـم ده

تـا گيســـوان ببـافم ،در پيـچ و تــاب آتش

در يادمـان عشــقم، صد چلـچراغ جـاري‌ست

بگـــذار تـا بــرقصـــم در مـاهـــتاب آتش

شعرت «سها» نباتي است ، در محفل عزيـزان

آتش بپــا نمـــودي، با شـــعر نـــاب آتش