حکمت 37 نهج البلاغه (از کتاب جرس فریاد می دارد جلد 1)
حكمت 37 -ضرورت ترك آداب جاهلي( اخلاقي ، سياسي ، تربيتي )
وََ قَالَ ع : وَ قَدْ لَقِيَـهُ عِنْـدَ مَسِيرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِينُ الْأَنْبَارِ،
فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ،فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ
فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا، فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهَذَا
أُمَرَاؤُكُـمْ، وَ إِنَّكُـمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِكُـمْ فِي دُنْيَاكُمْ، وَ
تَشْقَوْنَ بِهِ فِي آخِرَتِكُمْ،وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَوَرَاءَهَا الْعِقَابُ،
وَ أَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّار
Once Amirul Momineen (A.S.) was proceeding
towards Syria when the countrymen of Unbar
met him . Seeing him they began to walk on
foot and then ran in front of him . He enquired
why they were doing so and they replied that
this is the way we respect the chiefs .Then he
said : By Allah this does not benefit your chiefs .
You are belabouring yourself in this world and
earning misery for the next world by it .How
harmful is the labour in whose wake there is
punishment and how profitable is the ease with
which there is deliverance from Hell .
و درود خدا بر او، (درسرراه صفّين که دهقا نان شهر انبار تا امام
را ديدند پياده شده،وپيشاپيش آن حضرت مى دويدند. فرمود:
چرا چنين مىکنيد ؟ گفتند عاد تى ا ست که پادشاهان خود
را احترام مىکرديم فرمود:) به خدا سوگندکه ا ميرانِ شما از
اين کار سودى نبـرد ند ، و شما در د نيـا با آن خـود را بـه
زحمت،و در آخـرت د چـار رنج و محنت مـىگرد ا نيد، و
چه زيا نباراست رنجى که عذاب درپي آن ، وچه سود مند!
آسا يشى که با آن، امان از آتش جهنّم باشد.
شعر« سها »
به پای بوس امیران ، به حاجتی مدوید
که کار زشت شما ، رنج و ننگ و خسران است
رهائی ار طلبی ، در پناه یزدان رو
که این پناه برین ، تکیه گاه خوبان است
در چشمت